What’s on Crossroads

Een uitnodigende website, mensen met positieve verhalen, missionaire nieuwsgierigheid en een plotselinge vrije zondagmorgen, vormden de motivatie om naar één van de vieringen te gaan van Crossroads International Church Amsterdam.
Ik wist van te voren dat dit een evangelicale kerk is. En eerlijk is eerlijk, er is maar heel weinig in mij aanwezig dat als vanzelf aansluiting vindt bij deze spiritualiteit. Met een, voor mijn doen, zo open mogelijke houding meld ik mij bij iemand van het welkomstteam. Ik vertel dat ik predikant ben en een keer mee wil vieren. In ieder geval is de Heilige Geest hier, zegt ze. Dat is een hele geruststelling.

Informele sfeer
In het midden van de zaal is een podium voor de band. Op twee grote schermen is een programma van Discovery Channel te zien, met een klok die terugtelt tot de viering begint.
Ik zit op de derde rij, voor mij een rijtje gezellig kletsende jonge vrouwen. De bezoekers zijn van verschillende nationaliteiten en ik zie vooral mensen tussen de 25 en  50 jaar. Er lopen wat kinderen rond. Tijdens de dienst nemen mensen de gelegenheid nog even wat te drinken te halen, pas tijdens de preek zit iedereen op zijn plaats.

Ik
Na het staande zingen van een aantal opwekkingsliederen worden wij welkom geheten. Er wordt gebeden, gecollecteerd en de voedselbank krijgt aandacht. Dan wordt er weer gezongen. Maar één keer ontdek ik een lied waarin de meervoudsvorm wij wordt gebruikt. De andere liederen zijn in enkelvoud ’ geschreven. Wat mij bevreemd is dat tijdens één van de liederen Jesus, Jesus wordt geroepen, terwijl dat lied toch overduidelijk gaat over God, de Schepper. De beloofde Heilige Geest wordt ook geen enkele keer genoemd of bezongen.

Mythbusters

speaker: Jurjen van Houwelingen

De preek, in het kader van Mythbusters (uncovering truth in Christianity), gaat over de ‘mythe’ van een goede God, die het lijden toestaat. Na een indrukwekkende aanklacht tegen deze God door één van de medewerkers, is het nu aan de speaker aan de beurt, om haar aanklacht te weerleggen.
Hij begint met een opsomming van Bijbelcitaten, die allemaal uit het Oude Testament komen, waaruit zou kunnen blijken dat  God oorlog wil en lijden toelaat zonder in te grijpen. In een preek van ruim 20 minuten leren wij hoe wij met deze teksten moeten omgaan.
Zijn belangrijkste les is: Er is een verlossende beweging in de bijbel naar het ideaal. Het ideaal is de schepping, waarvan een monogame relatie tussen man en vrouw een goed voorbeeld is. (Ik slik, maar besluit stug door te luisteren…)
Ten slotte eindigt hij met het verhaal van twee bergen, het offer van Elia op de Karmel… en van God op Golgotha. Er gaat een zucht van verlichting door de zaal. Eindelijk kan het verlossende woord vallen:Jezus. De band zet in en meerstemmig klinkt het Jesus, Jesus, Jesus.

Vragen
Deze keer blijf ik bij het zingen zitten. Het lukt me niet van mijn stoel te komen. Met mijn armen over elkaar kijk ik om me heen. Tussen het zingen door worden er gebeden gezegd. Tenslotte is er nog een oproep. Als je vragen hebt naar aanleiding van de dienst, kun je naar het gebedsteam of naar het welkomstteam. Het gebedsteam vind ik een merkwaardige keus als antwoord op mijn vragen. Het welkomstteam wil ik wel spreken. In de hoek waar ik ze zou moeten kunnen vinden is niemand.  Op de Q& A kraam, vind ik een folder voor een Alphacursus.
Als ik de gratis koffie op heb, ga ik naar huis, leeg en onbegrepen. Ik hoef geen argumenten tegen atheïsten, of tegen de wereld. Graag hoor ik van een Schepper God, die zijn Geest laat waaien onder alle mensen. Die een Zoon heeft, die brood deelt onder mensen die hij met ontferming aanziet en schrijft in het zand als er schijnbaar iets te oordelen valt.

| Filed under Blog | Tags: , , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *