om iets

Wie wil er even een stapje met me mee gaan,
kom je een kijkje nemen in mijn donker?
Natuurlijk begrijp ik het dat niet fijn is,
of leuk, of prettig.
Er is, eerlijk gezegd, niks aan,
maar ik dacht:
misschien zie jij net even meer dan ik,
in dat niks.

Jij had toch van dat licht?
Kijk, als jij mij laat zien
dat er helemaal niets is,
dan ben ik gerust gesteld,
dan zou ik mijn donker misschien kunnen verlaten.

Nee, ik snap het wel,
dat je niet mee gaat.
Het kan niet.
Het is jouw donker niet.
Het is de mijne.
Ik moet zelf op zoek naar een lichtje.

…Ik denk, ik nodig God maar eens uit,
of iets dat van Haar uit gaat.

| Filed under Gedichten | Tags: , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *