Mag ik ruimte innemen?

Ik kreeg ruimte

Vandaag was ik bij mijn moeder op bezoek.
Ze is oud en dementerend.
Ik vroeg haar, of wij naar haar kamer zouden gaan, dan konden wij even praten.
Als het mag, zei zij.
Ja, het mocht.

Voorzichtig kwam ze uit haar stoel, hield zich vast aan de tafel en strekte zich uit tot zij stond.
Daar stond zij.
Wat nu?

Achter haar langs pakte ik haar rollator en zette het voor haar neer.
Kijk mam, pak maar vast.

Mag ik ruimte innemen?
vroeg zij.

Ja, mam, dat mag, dat hoort bij een mens.

Zij aarzelde niet langer en begon te lopen, schuifelen meer.
Zij nam ruimte in.
Het mocht.


Ik gun je, lieve lezer,
dat je deze vraag nooit hoeft te stellen,
dat er geen stem in je is, of buiten jou,
die zegt dat je niet mag bestaan,
dat er voor jou geen ruimte is.

| Filed under Blog

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

One thought on “Mag ik ruimte innemen?

  1. Mooi in gedachten zie ik jullie staan.en in beweging komen…ik wens u en uw moeder die ruimte toe en ook heel veel sterkte in deze moeilijke taak maar ook mooie taak liefdevolle warme band.geef uw moeder een dikke knuffel en weet zeker. Dat uw moeder u er ook een terug zal geven :namens mij en ons;

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *