De moed om samen te komen #tp16

Met een groepje mensen zijn wij samen gekomen om naar The Passion te kijken. Aan het eind van het verhaal hoor ik de verteller zingen over open handen, die mensen kunnen redden uit het water. Als de camera uitzoomt zie ik als voor het eerst de enorme mensenmassa op het Eemplein in Amersfoort. Wat een moed, wat een vrijheid! schiet het door me heen. Dit kan in het land waar ik woon, dit doen wij, dit durven wij. Er is vertrouwen.

Verbondenheid
In de donkere zaal zie ik de kaarsjes onder het grote scherm. Voor wij begonnen hebben wij ze aangestoken, hebben wij elkaar vastgehouden en in de ogen gekeken. Ze waren erbij, een paar moslimvrienden. Samen vormden wij een kring van vertrouwen en verbondenheid. Handen zijn open gegaan om elkaar te redden van de waanzin, handen hebben een licht aangestoken.

Want vroeg ik me daar hardop af:
Is de ene hand meer waard, dan de andere,
is de ene voet meer waard, dan de andere,
is het ene lichaam meer waard, dan een andere,
is het bloed van de een meer waard, dan dat van een ander,
is mijn dochter Noor meer waard,dan Nour,
is mijn zoon Marc meer waard, dan Mohammed,
is mijn hart meer waard, dan die van een ander?

Kom naast me staan en geef elkaar een hand.
Misschien is het je vriend, misschien is het een vreemde.
Wees niet bang,
Houdt elkaars handen vast en kijk elkaar in de ogen.
Dit is wie wij zijn: één mensenfamilie.

Mijn geloof leert me, dat God van ieder mens houdt.
Dat zijn liefde zo groot is, dat niemand daar buiten valt, ongeacht kleur, afkomst, religie, geloof, of ongeloof, man, vrouw, seksuele gerichtheid, leeftijd.
De liefde van God is groter dan het kwaad van mensen.
Vandaag kijken wij naar het verhaal van Jezus.
Hij is voor mij het gezicht van God, in de mens die gemarteld wordt en gedood, sterft aan het kruis.
Hij is het gezicht van de liefde van God, die de dood overwint…en opstaat!

Steek een kaars aan, voor wie te midden van geweld leven, die geweld ontvluchten, die overvallen zijn door geweld.

Zo houden wij moed, zo koesteren wij vrijheid

| Filed under Blog | Tags: , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

One thought on “De moed om samen te komen #tp16

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *