De kerk als uitlaatplaats

Met de foto op de foto

Vanmorgen had ik vreselijk veel geluk. Eindelijk vond ik een foto van Milo van Noordwijk. Wie deze Milo is weet ik niet, maar ik weet wel dat de fotograaf een heel leuk project in Noordwijk is begonnen.
Afgelopen jaar maakte hij honderd foto’s van plaatsen in Noordwijk. Vervolgens is hij ze gaan exposeren en is gaan teruggeven aan Noordwijk.
Op allerlei plekken liet hij zijn foto’s achter en werden de foto’s gevonden. Tot eind van vorig jaar was er de oproep om van de gevonden foto een foto op facebook te plaatsen.

kerk
De foto die ik vond, trof ik aan in het halletje in de kerk. Het stond nog ingepakt en ik was verrast dat de foto in een gebouw was achtergelaten. De meeste foto’s, die ik voorbij had zien komen, waren buiten gevonden. De foto was nog keurig ingepakt. Nieuwsgierig maakte ik het pakje open, Uitlaatplaats, stond er duidelijk op te lezen en ook nog: honden aangelijnd.
Wat een prachtig beeld voor de kerk!Je kunt de kerk best een uitlaatplaats noemen. Voor mij is het een uitlaatplaats voor de ziel. In het vieren van de feesten, de hoogtijdagen van een mensenleven en de kerk, in zingen, bidden en stilte krijgt de ziel ruimte om op adem te komen.

aangelijnd
Soms krijgen mensen buiten de kerk het idee dat kerkgangers meer zijn als aangelijnde honden, die wel worden uitgelaten, maar altijd keurig op het paadje moeten blijven. Zo ervaar ik de kerk helemaal niet. Ik voel me vrij om mijn ziel te laten dansen, zonder dat ik aan knellende banden van de kerk vast zit. Aangelijnd ben ik alleen door mijzelf, door mijn angsten en overtuigingen. Het is aan mij om te ontdekken hoe ik daarmee om ga en mij er niet door laten afknellen. Gelukkig zijn er allerlei van die uitlaatplaatsen te vinden, buiten en binnen de muren van de kerk.
Dank je wel, Milo, voor de foto, je hebt me een prachtig beeld voor de kerk gegeven en daardoor mijn ziel een laten dansen.

| Filed under Blog

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *