Zo ben Jij

Fragment Cecilia Kapel, het Cenakel, Soesterberg

Gevallen – alweer -,
daar lig ik.
Mijn knieƫn blauw,
onder schrammen.

Spelend kind,
gestruikeld, over de
uitgestoken voet.

Om haar heen zwelt
het gefluister aan:
Kijk toch, hoe ze ligt en kermt,
wat een zielenpoot,
ze heeft geen verweer.

In mij een bidden, een smeken
om Jou, dat Jij mij rechtop zet,
dat Jij mij ziet, blijft zien,
zodat niemand nooit meer
mij omver duwt, laat struikelen.

Ik grijp Jou vast, trek me op,
omhoog aan Jouw belofte:
Ik zal er zijn, zeg Je.

Zo is het,
Ja,
zo ben Jij.
Amen.

 

(Antwoord bij Psalm 41, in de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde)

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt en ga ik op ontdekkingstocht waar de Geest mij brengt. Dit doe ik in mijn werk als predikant in Bennebroek, als leerjaarcoƶrdinator van de missionaire specialisatie 'Kerk naar buiten' voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en op andere momenten onderweg in het leven. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *