Wortels

Onder een brug in Rotterdam kom ik dit verrassende beeld van boomwortels tegen. Ik ben op weg naar het Witte Huis voor de roadtrip 7keer7. Dit initiatief brengt mensen samen rond verhalen over de toekomst van kerk en christendom. Er zijn 7 sprekers, die ieder 7 minuten vertellen voor een publiek van 70 mensen in 7 verschillende steden. De spiritualiteit van de sprekers is bij het horen van een paar zinnen duidelijk. In de manier van spreken wordt duidelijk welke achtergrond iemand heeft, waar hij of zij kerkelijk vandaan komt. De wortels bepalen voor een groot deel de keus wat mensen willen bewaren, of wat ze willen achterlaten van het de kerk, het christendom waar zij zich tot verhouden.

Diversiteit
Miranda Klaver stelt dat het voortbestaan van onder andere kerk afhangt hoe zij omgaat met diversiteit. Naar binnen toe, roept dit voor mij de vraag op of wij werkelijk het dominante mannelijke-hetero-witte beeld van geloof en kerk als dominant willen verlaten? Is er echt ruimte voor veelkleurigheid? Naar buiten toe, denk ik aan het opzoeken van een levende oecumene met andere christenen en de dialoog met andere gelovigen en niet-gelovigen. Durven wij werkelijk als gemeente een voorbeeldige samenleving te zijn, waarin wij met een open houding de ander durven te ontmoeten?

Wie ben ik?
Na de 7 inleidingen gaan de deelnemers met elkaar in gesprek. Ik stel het thema diversiteit aan de orde. Op de stoep voor het Witte Huis praten wij verder. Er blijkt behoefte te zijn aan een open houding van kerken. Dit wordt gemist in de eigen kerk. Een aantal dertigers geeft aan zich eigenlijk geen raad meer te weten met de kerk. Het is geen plek meer waar ze thuis zijn. Misschien heeft dat te maken met dit gebrek aan openheid? Tegelijkertijd merken de dertigers dat ze het steeds lastiger vinden om precies te zeggen waar ze in geloven, wat de meerwaarde is van het christelijk geloof waar ze mee zijn opgegroeid.

Brug
In de ontmoeting met bijvoorbeeld Moslims ben ik me meer bewust geworden hoe ik ben geworteld in mijn eigen geloofstraditie. Ook ben ik vrijmoediger geworden in het vertellen van wat voor mij van waarde is binnen mijn eigen traditie. Door de gesprekken met anderen leer ik mezelf kennen en krijg ik meer inzicht in mijn geloofsveronderstellingen. Het bewust worden van mijn wortels en het goed recht daarvan voor mijzelf en anderen, maken het mogelijk een brug te slaan tussen mijzelf en mensen die anders leven, denken, geloven dan ik.

Beeld
Als de gesprekstijd om is, moeten wij jammer genoeg afronden. Wij nemen afscheid en ik loop in de schemering onder de brug door naar mijn auto. Tot mijn verrassing zie ik dat de boomwortels zijn uitgelicht. Snel neem ik een foto. Het beeld van de wortels en de brug heeft vast en zeker iets te vertellen over deze bijzondere avond in Rotterdam.

| Filed under Blog | Tags: , , , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *