Theologen over VERBODEN VRUCHTEN

Quinn Dombrowski, Flickr

Het thema van de Boekenweek,  verboden vruchten,  maakt mij nieuwsgierig. Vooral vraag ik mij af waarom de Stichting Collectieve Propaganda voor het Nederlandse Boek zo geïnteresseerd is in dit van oorsprong theologische thema. (Je weet wel, dat bijbelverhaal van Adam en Eva en de slang. En dat het vooral Eva’s schuld was!)

Afgekloven appel
Bijzonder vind ik dat, in deze tijd van diepgaande secularisatie, juist dit thema wordt opgepakt. Als illustratie bij mijn blog heb ik een half afgekloven appel gekozen. Het beeld zegt iets over de verloren interesse in verboden vruchten door veel goed-in-de-huidige-cultuur- geïntegreerde theologen. Zeg nu zelf, zoveel is er niet meer verboden. Sinds al heel wat jaren zijn wij toch wel voorbij aan alles wat niet mag.
Liggen er nog theologen wakker van de Verboden Vruchten, die – nadat ze lekker waren opgepeuzeld- de mensheid tot echte aardse wezens maakte, met inzicht in goed en kwaad?

Handschoen oppakken
Schrijvers zien er nog genoeg stof tot reflectie in. Connie Palmen waagt zich in een essay aan de zonde van de vrouw en bij het boekenweekgeschenk van Herman Koch heeft makkelijk leven de smaak van verboden vruchten.
Het thema van de Boekenweek zie ik als een toegeworpen handschoen, die wij als zelfbewuste theologen toch zeker moeten oppakken.
Hierbij roep ik mijn collega-theologen op om het podium van de Boekenweek te bestijgen. Laat van je horen om misverstanden over dit thema uit de weg te ruimen, clichés te bestrijden en voluit theologie te bedrijven. Typ je suf aan een prikkelend blog, een waanzinnig gedicht, een sprankelend gebed en natuurlijk ook een preek wordt gewaardeerd.

Facebookgroep
Doe mee en laat jouw inspirerende en uitdagende gedachten achter in de facebookgroep: Theologen over VERBODEN VRUCHTEN

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *