Steekje los

Toen Jij mij weefde, God,
in de schoot van mijn moeder,
toen Jij mij riep, om samen
schering en inslag te worden,
lukte het Jou om Jouw Naam
oersterk als een ragfijne gouden draad
door mij heen te weven.

In kluwens van onrust en angst
brak het als een zijden draadje,
verdween het in de wirwar, van
wat ik dacht, dat leven was.
Maar steeds als het licht,
onverwacht op mijn broddellap viel,
ontdekte ik het zachte glanzen
van Jouw Naam.

Wat een geluk,
er zit toch geen steekje
aan mij los.

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

One thought on “Steekje los

  1. Mooi verwoord Janneke Nijboer!
    Goed om regelmatig even door te lezen. Zodat het goed doordringt.
    En het óók goed kan blijven hangen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *