Over het wonder van ontmoeting

Tijdens de kinderboekenweek is bekend gemaakt dat Kitty Crowther’s prentenboek ‘Kleine Man en God’ het zilveren palet heeft gewonnen.
Deze Belgische kunstenares toonde in eerder werk aan grote levensgeheimen in beeld en tekst toegankelijk te maken voor jonge en oudere lezers.  Kleine dood en het meisje, is daarvan een ontroerend en sprekend voorbeeld.

Het bekroonde boek werkt thema’s uit waar menig gelovig en waarschijnlijk ook ongelovig mens wel eens over na heeft gedacht. Bijzonder vind ik hoe zij in de ruimte van het verhaal speelruimte geeft aan vragen als:

Is er één god, of zijn er meerdere?
Kan god alles? Wat kan hij of zij wel, en wat niet?

Steeds doet ze dit op een integere en lichte toon en in fantastische beelden.

God is een barbapapa-achtige verschijning die zich in alles wat leeft kan vermommen, van konijn tot cowboy en indiaan. Als Kleine man schrikt van de gorilla, waarin God zich heeft verandert, vermomt hij zich snel in de vader van Kleine man en herstelt hiermee het vertrouwen tussen hen.

En oh, nee , hij is niet dé God, maar wel god, zoals er nog heel veel meer zijn, laat ze de god uit haar boek zeggen.

De ontmoeting met god is voor Kleine man reden om achteraf, met een gelukzalig gemoed de afwas te doen, terwijl hij denkt: Er zijn zo van die dagen, die je voor eeuwig veranderen.

De verassing is dat de ontmoeting niet alleen een verandering voor deze mens betekent, maar ook voor god zelf.
God, inmiddels thuis gekomen,  mag een omelet voor zijn vrouw gaan bakken en na het avond eten wil ze ook nog wel even met hem zwemmen.

Zowel het bakken van de omelet als het zwemmen, had god voor de ontmoeting met Kleine Man nog niet onder de knie. Hij heeft het Kleine man zien doen en het blijkbaar van hem geleerd. Ook voor god is door deze ontmoeting voor eeuwig iets verandert.

Een gedachte waarop ook ik voorzichtig hoop, als ik werkend en biddend iets van God denk te ontmoeten.

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *