Ongezegd

Uit mijn buik borrelen woorden omhoog,
ze persen zich een weg naar buiten.
Langs hart en longen wurmen
ze zich door de luchtpijp.
Ergens onderweg blijven ze hangen
als luchtbellen in het water,
die onder de oppervlakte zweven en
vlak voor hun bevrijding zijn opgelost.

Steeds probeer ik het weer,
roep ik ze met mijn verstand naar boven:
Kom, laat je toch zien! Wees niet bang,
Laat van je horen, als zinnen die stokken,
woorden zonder begin, of eind
desnoods alleen het er tussen.

Waar zijn jullie?
roep ik nog een keer in de put
van mijn gedachten,
en laat een emmer naar beneden zakken.
Hier stap maar in, ik help je.

Het blijft onhandig stil.
Aarzelend
blijven ze waar ze zijn.

Misschien lukt het morgen.

| Filed under Gedichten

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *