God en Allah

Tiny Muskens

Oud Bisschop van Breda, Tiny Muskens is overleden. Ik had het voorrecht een keer bij hem aan tafel te zitten na afloop van een viering van de parochie in Raamsdonksveer. Het viel me op hoe hij bedachtzaam en stil naar iedereen luisterde. Hij leek enigszins niet op zijn gemak.

Later zag ik hem nog vaker bij de viering van het 150 jarig jubileum van het bisdom Breda in de Sint Pieter in Rome, in vieringen in Breda en op televisie. Hij raakte me in zijn verontwaardiging over armoede. Wie echt niet anders kon, moest maar een brood stelen,  adviseerde hij ronduit.
Zijn ervaringen met geloof en andere religies in Indonesie ontlokte bij hem de uitspraak om God niet langer God te noemen, maar Allah. Dit zou een enorme stap in de goede richting zijn, om de verbinding met niet christelijke gelovigen te bevorderen.

Hij raakte me met dit pleidooi.  In zijn woorden hoorde ik de protestantse theologe uit Indonesie, Marianne Katoppo, die in mijn studietijd in Kampen ons hetzelfde liet ontdekken. (Zij schreef onder andere het boek: Compassionate and Free: An Asian Woman’s Theology , 1979)
In het Bahassa Indonesia, de officiĆ«le taal die daar gesproken is er geen in de NAAM geen onderscheid te maken tussen Allah, van de Islam en Allah van het Christendom. De NAAM is wat de gelovigen verbindt en wat destijds een vredevolle relatie tussen de gelovigen mogelijk maakte. Helaas lijkt er door andere krachten een einde aan deze tijd in IndonesiĆ« te zijn gekomen.

Het besef dat als je in de andere cultuur opgroeit met een andere moederstaal, er wel eens minder verschillen zouden kunnen bestaan tussen religies en mensen, is prikkelend en nog steeds actueel.
Muskens wilde in zijn ambt recht doen aan de wapenspreuk, die hij voor zijn bisschopswijding had uitgekozen: Shalom!  (vrede)
Moge hij rusten in Shalom!

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *