eten, bidden, verbinden

Ontbijten met de kinderen. Nog steeds een beetje zoeken naar een goed ritme, sinds ze weer naar school gaan.

Het nieuws uit Haaksbergen houdt ons bezig. Wij zijn geschrokken en bidden voor alle families met verdriet.

De icoon van Maria van de altijddurende bijstand begeleidt ons gebed.

Rond negenen haal ik Tinka uit haar stal en ga haar poetsen en opzadelen.
Mijn paardrij-lerares spoort me aan Tinka lekker aan het werk te zetten. Met plezier laat ik haar stappen en draven.

Opeens verschijnt er een man met een camera. Gelukkig schrikt Tinka niet van deze vreemde situatie. Even later verschijnt dominee Fred Omvlee met social media stola en een brede glimlach.
Als teken van verbondenheid aan de pioniersplek Mijnkerk.nl wordt de stola omgehangen.

Na het afzadelen wordt het eerste internet-preek-filmpje geschoten.

Na twee preekopnames thuis, verhuizen wij naar een aardappelschuur in de buurt. Daar wordt het filmpje met als thema ‘oogst’ opgenomen.

Net op tijd zijn wij klaar, voordat de kinderen terugkomen uit school.
Tijd voor wat andere dingen dan werk.

Als ik na het avondeten aankom in Noordwijk branden in De Vinkenhof de lampen. Het koor repeteert en jongeren zijn op hun zolder iets aan het doen. Zelf ben ik in gesprek met een aantal mensen over de ontwikkeling van een website voor Windkracht 3pt0 , pioniersplek in Noordwijk.

Als ik thuis kom is alles stil. Gelegenheid genoeg om dit plog te maken. Terwijl ik voorzichtig proef van een geweldige Zuid-Afrikaanse wijn, probeer ik te beseffen, hoeveel goeds er is om bij stil te staan en dank je wel voor te zeggen.

| Filed under Blog | Tags: , , , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *