De vrijheid om ruimte te geven

Gisteren was ik aanwezig bij de interreligieuze bijeenkomst In Vrijheid Verbonden. Vooraf werd ik met een heel aantal anderen ontvangen in de Ulu Moskee in Utrecht. Jongeren Imaam Yassin ElForkani sprak met ons. Eén van de vragen die hij stelde was: Wat denk je dat het meeste indruk op je zal maken vandaag? Een vraag die helpt bij een dag, die vol met nieuwe en verrassende indrukken gevuld zou worden.

rondleiding
Na het gesprek in de groep kreeg het gezelschap een rondleiding door de Moskee. Het grote moderne gebouw maakte indruk. De gebedsruimte, zo werd vertelt, was uniek, door het gebruik van glas, om transparantie uit te stralen naar binnen en naar buiten toe. Het gebedstapijt had in het midden een mandala van tulpen, een gedeeld symbool van Turkije en Nederland.

ruimte voor alle religies
Hoewel er niet veel tijd was, wilde de rondleider ons toch nog één van de ruimtes in het gebouw laten zien. Wij werden naar een ruime kamer geleid, waarin niets meer dan een aantal wandlampen de muren sierden.
Deze ruimte, vertelde hij, is aangewezen als gebedsruimte, of stilte kapel voor alle niet-Moslims. Mohammed, de profeet, vrede zij met hem, was zich bewust van het recht van andere gelovigen, om op hun eigen manier God te aanbidden. Het verhaal wil dat hij een dergelijke ruimte aanbeval voor het bouwen van een moskee.  In navolging van de profeet Mohammed, besloot het Moskeebestuur tot het vrijmaken van een dergelijke ruimte.

kracht en lef
Ik wist dat ik nog heel veel meer zou meekrijgen aan indrukken op deze bijzondere dag, maar iets van mijzelf bleef achter in deze onaffe ruimte. Wat zou het betekenen voor onze kerkgebouwen als wij het lef zouden hebben om een dergelijke ruimte vrij te maken en zo in te richten, dat een Hindoe, Boeddhist, Moslim, of Jood zich uitgenodigd weet haar en zijn eigen gebeden te prevelen, als was het in hun eigen huis.
Naar mijn idee is een dergelijke ruimte een uiting van het besef dat mensen, van welk geloof ook in vrijheid verbonden zijn met elkaar. Tegelijk laat je merken niet bang te zijn voor wat je vreemd is en durf je vanuit je eigen kracht werkelijk een ander ruimte te gunnen.

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *