De spiritualiteit van Ramadan

Nog een laatste vraag van een Nederlander. Hij is in verwarring over mijn boordje. Ben ik katholiek, of protestant? Ik leg uit dat ik protestant ben en een boordje draag bij gelegenheden als deze om te communiceren dat ik een religieuze functie bekleed.

Iftar
De gelegenheid waarvan ik zojuist ben thuis gekomen is een Iftar. een maaltijd aan het eind van een dag vasten in de maand Ramadan. Moslims vieren deze maand door van zonsopgang tot zonsondergang te vasten.
Op uitnodiging van de ambassadeur van Marokko schuif ik aan bij deze Iftar georganiseerd door de Raad van Ambassadeurs van Arabische landen. Minister Bert Koenders is de eregast.  Als wij worden binnengeroepen stroomt de zaal vol met gasten, even kleurrijk, als er landen rond de evenaar zijn.

Reframing
Met mijn tafelheer, de ambassadeur van Jordanië, praat ik na over één van de speeches, die gehouden is, over de betekenis van de vastenmaand.  Het vasten, zo werd gezegd, geeft gelegenheid om oude en vaste denkbeelden te bevragen en naar nieuwe antwoorden op zoek te gaan. Het woord reframing valt. Zou er ook een nieuw raamwerk, of venster nodig zijn op de Islam, nu deze godsdienst gekaapt is door afschuwelijke geweldplegers?

Durf ik?
Ik denk na over mijn eigen vastgeroeste en ingesleten denkbeelden. Wanneer is het voor mij de laatste keer geweest, dat ik werkelijk de tijd heb genomen om ze te bevrijden en los te laten voor iets anders? Een vraag waar ik nog niet direct uit ben, en die om aandacht vraagt. Wel heeft mijn boordje iets bij een ander opgeroepen om te gaan reframen. Nu is het aan mij, om het aan te durven en op zoek te gaan naar een bevrijdend venster op mijn eigen dorre gedachten.

| Filed under Blog | Tags: , , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *