Christus op de Olympische Spelen

Christus tussen de medailles

Ik moet iets bekennen. Hoewel ik ooit als lid van de sportcommissie van de Theologische Universiteit in Kampen enthousiast sportieve evenementen organiseerde, heb ik het nooit goed kunnen opbrengen om naar sport te kijken op TV. De Olympische Spelen gaan daarom bijna geruisloos aan mij voorbij. Ik slaap door de mooie prestaties heen. Wel hoor ik vooral overdag met plezier naar de avonturen van Erwin Wennemars en andere commentatoren op Radio 1.

Olympische eredienst

De 3e bronzen Christus wordt bijgezet

Tot een dag of wat geleden, ik opeens bij Studio Olympic Park. Wat daar gebeurde had alle trekken van een eredienst in combinatie met Pokemon Go. De roeiploeg was aangeschoven om hun bronzen plak te laten zien. Voor het gesprek begon, werd door Henry Schut, de voorganger/presentator, aangekondigd dat nu de derde bronzen Christus geplaatst kon worden. Het team keek plechtig en gelaten toe, hoe de zesde Christus geplaatst werd. Vervolgens werd alle lof en dank aan het team gegeven. Er zouden vast en zeker nog veel meer Christussen volgen, en ook gouden, klonk de wensbede. Het zojuist geplaatste beeld deed er het zwijgen toe.

Christus Verlosser
Waar christelijke omroepen moeten vechten om het behoud van hun zingevingsprogramma’s, wordt hier bij de NOS, met groot gemak een religieus spel gespeeld. Missionair tot op het bot. Want hoe mooi kun je het hebben? Elke avond komt Christus in beeld en wordt verteld hoe Christus niet alleen in Rio is, maar zich ook verbindt aan de Nederlandse sporters.
Toch raak ik ergens de theologische draad kwijt. Christussen sparen als Pokemons voor de winnaars, lijkt me overbodig. Zou iemand op de redactie ooit op het idee zijn gekomen dat deze Christussen een beeld van verlossing zouden kunnen zijn voor al onze verliezers?
Ik zou het wel weten. Hierbij geef ik Dafne een bronzen, Ranomi een zilveren, en natuurlijk goud voor Yuri.

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *