Brief aan de scriba

(De scriba van de Protestantse Kerk Nederland, dr. Arjan Plaisier, schreef zeven brieven over de ambten naar gemeenten, ambtsdragers en kerkelijk werkers, zie: http://www.pkn.nl/werkvelden/Gemeenteopbouw/ambt/Paginas/Default.aspx . In de brieven vraagt hij om een reactie)

Beste Arjan,

predikant en missionair pionier

Dank je wel voor de zeven mooie en bemoedigende brieven die je gestuurd hebt naar ambtsdragers, kerkelijk werkers en pioniers. Je vraagt om een reactie vóór juni 2015. Mijn onrustige aard belet mij, om een vol jaar de tijd te nemen om te reageren. Bijzonder vind ik het, dat ik niet één brief, maar twee brieven van jou mocht ontvangen. Daar wil ik in deze brief, als missionair pionierspredikant, op reflecteren.

Twee brieven
Via de mail kreeg ik de eerste brief  ‘aan de missionaire werker en de pionier’ de tweede ontving ik in een keurige enveloppe gericht ‘aan de predikant’. Dat ik twee brieven kreeg,  voor twee verschillende adressanten, onthult al iets van het probleem, waar de predikant-pionier tegenaan loopt. Enerzijds moet ik mij volledige conformeren aan de kerkordelijke regels gesteld aan de predikant, anderzijds ben ik in mijn gemeente aangesteld als pionier. Het pionieren vraagt om een los-vaste binding met de kerk. Wil ik op zoek gaan naar nieuwe vormen van kerk-zijn en proberen andere mensen te bereiken, dan heb ik ruimte nodig én tijd om te fladderen binnen en buiten de kerk.

Kerkorde
Als ik me precies zou houden aan wat er kerkordelijk van mij verwacht wordt, dan zou ik heel veel tijd kwijt zijn aan binnenkerkelijke zaken als het lidmaatschap van de kerkenraad, lidmaatschap van de werkgemeenschap van predikanten, lidmaatschap van de classicale vergadering, of een classicale klus. Naast kerkordelijke instellingen zijn er plaatselijke instituten als een raad van kerken en andere overlegorganen.
Predikanten die niet als pionier zijn aangesteld, lopen hier vaak even hard tegen aan.

Collegialiteit
Natuurlijk begrijp ook ik dat je vooral met de kerkorde moet werken en dit niet als ijzeren wet moet hanteren. In overleg zijn er al heel wat knelpunten opgelost.  Toch knaagt het af en toe aan mij, omdat ook ik de collegialiteit met andere predikanten wil dienen.
Iets anders wat spanning brengt in de collegialiteit, dat er heel veel predikanten zijn, die zich in een missionaire pionierssituatie bevinden en daar van harte in willen werken, zonder de opdracht van hun kerkenraden om te pionieren. Dat bijvoorbeeld ik wel vrijgesteld ben voor deze specifieke opdracht geeft scheve gezichten. Collega’s voelen zich niet erkend in wat ze missionair allemaal doen.

Missionaire pioniers predikant
De brieven geven de indruk, dat er niet aan predikanten wordt gedacht als het gaat om missionair pionieren. “…ik ben er van overtuigd dat jullie aanwezigheid als missionaire werkers en pioniers de ambtsdragers weer helpt verbinding te krijgen met de voeten en de handen van de apostelen.’’,  zeg je in de brief aan de missionaire werker en de pionier.  De bestaande ambten, dus ook die van de predikant worden – zo komt het op me over – tegenover de missionaire werker en pionier gezet.
In de slotparagraaf over de kerkorde ontbreekt eveneens een inclusieve mogelijkheid van de missionaire pionierspredikant. Het is al een tijdje bekend dat er wel degelijk predikanten zijn die missionair pionierswerk doen en het lijkt mij van evident belang dat juist predikanten zich in dit werk storten.

Hoop en bemoediging
Waar ik op hoop is dat er nog eens gekeken wordt naar de predikant, die missionair pionier is en soms de spanning ervaart tussen wat kerkordelijk moet en de roeping die ze gestalte probeert te geven.
Beste Arjan, scriba zijn van een grote kerk, lijkt mij niet eenvoudig. Daarom wens ik je de zegen van God, die straalt op als de zon op je gezicht, de liefde van Christus, die je hart verwarmt en de wind in de rug van de Heilige Geest,

Met collegiale groet,

Janneke Nijboer,
dominee van de pioniersplek Windkracht 3pt0 in Noordwijk

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *