Als een lopend vuurtje

Vanaf het eerste begin:
het waaien van de geest.
Chaos als beginpunt van schepping,
leegte als beginpunt van ontstaan,
stilte als beginpunt van spreken.

Dan,
in lispelend ruisen,
in stevige woorden: Tot hier en niet verder!
Licht!
Donker!
Dag!
Nacht!

Als een lopend vuurtje,
niet meer te houden:
kruipend onder dor hout,
tot uitslaande veenbrand,
van vonken in de as
tot nieuw elan.

Geroerde aartsmoeders
en aartsvaders,
aangeraakte vurige profeten,
volk in vuur en vlam.

– Uitgedoofd en uitgesproken,
ontrouw en ongeloof,
hoop verloren, alles kwijt –

En dan:
Uit de baarmoeder
van de moeder Gods,
opnieuw:
Stem die een halt toeroept
in chaos van mensen.
De dood eindelijk de rug toekeert,
opstaat tegen alles,
waar het leven niet meer is

Die Geest vandaag,
als de geur
van sappig gras en uitgeschonken wijnen;
vol maakt zij ons
van het geloof in het goede leven,
van zinvol bestaan
in de Naam van de Eeuwige
liefdevol en trouw,
Vader, Zoon en Heilige Geest

Dat dit verder gaat
en verder,
van eeuwigheid tot
amen!

| Filed under Blog | Tags: , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als specialist missionair werk voor de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *