Mijn hartje, mijn hertje

kunstenaar: Anish Kapoor

Mijn hartje, mijn hertje,
zo dartel heeft het in mij
nooit gedanst, of het was
dat wij schommelden, wij samen.

Ja, dat wel. Ik zong
van Jezus, mijn vriend en
hoger dan de blauwe luchten
stegen wij op, steeds hoger,
tot mijn voeten de wolken raakten.

Maar ach, mijn hartje, mijn hertje,
zo’n dorst, zo’n verlangen,
zo’n zuchten naar Jou!
Hoe ik ook schommel, de hemel
te hoog om te reiken, de wijsjes
onhoorbaar uitgeblazen.

Het hinkt en het breekt
mijn hartje, mijn hertje
kruipt weg achter
kreupeltranen struiken.
Toe toch, en zie!

Breek voor mij de rots
waarachter Jij je verschuilt.
Laat stromen, laat kolken
rivieren en wateren uitlopend
in kalme, ondiepe beken
vol helder, zuiver water.

Dan zal mijn hartje, mijn hertje
drinken en weer weten van
de bron, en ontdekken dat
het huppelen kan van blijdschap,
omdat Jij mij opnieuw gevonden hebt.

 

(Antwoord bij Psalm 42-43, in de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde.)