Loslaten en opnieuw leren kijken

Deze week vieren wij de verjaardag van mijn zoon. Hij wordt tien en ik ben daarmee tien jaar moeder. Het leven met mijn zoon begon vol zorgen. Toen hij geboren werd, was hij slap en huilde niet. Binnen vier-en-twintig uur werd hij naar de kinderafdeling gebracht om daar met een infuus met antibioticum geholpen te worden.

Voor hij werd geboren had ik een versje geschreven voor het geboorte kaartje:
Losgelaten om te leven,
in de Liefde mag je gaan,
om je eigen weg te vinden,
in een onbekend bestaan.

Tja, dat hij behalve door zijn geboorte losgelaten werd, nu helemaal losgelaten moest worden door zijn vader en moeder, zodat hij gezond zou worden en sterk… We hadden er wel over nagedacht, dat er zoiets zou kunnen gebeuren, maar de heftigheid hiervan konden wij ons niet voorstellen.

Ik was nog nooit moeder geweest – die moest in mij ook nog geboren worden.  De eerste nacht in het ziekenhuis, lag ik alleen in het donker in bed  hiermee te worstelen.  Mijn eigen woorden tolden door mijn hoofd. Losgelaten om te leven. Dat was het enige goede dat wij, mijn man en ik, dit kind nu konden geven. Loslaten en overgeven in liefdevolle handen van verplegers en doctoren…en in de geborgenheid van de Eeuwige.

Na een paar maanden werd hij gezond verklaard. Helemaal gezond! Hij werd sterker en groeide. Nu is hij tien, de zoon die mij moeder liet worden. Het kind dat mij opnieuw leerde kijken naar de wereld om me heen. Alsof ik alles voor het eerst zag, het gras, de bladeren, zandkorrels, de hele wereld, als een wereld vol wonderen, waar doorheen het geheim van God schemert .

| Filed under Blog | Tags: , , , ,

About Janneke Nijboer

Met hart en ziel zoek ik waar de wind vandaan komt, als pioniersdominee voor @Windkracht3pt0 in Noordwijk. Sinds 2016 ben ik ingeschreven als reli-ondernemer bij de Kamer van Koophandel 64877043 voor preken, lezingen, coaching, supervisie en andere diensten met betrekking tot inspiratie, kerk, social media en begeleiding. Bermoogst is een verzameling van gedachten en gedichten die in de loop van de tijd ontstaan. De berm is de plek waar allerlei prachtigs te ontdekken valt, toevallige natuur tussen asfalt en beton. Het is de plek waar afval van ons haastig bestaan te vinden is. De berm is zoiets als de kantlijn van het leven, of een korte pauze tussen twee afspraken in. Een wachtruimte waarin er tijd is voor reflectie.

4 thoughts on “Loslaten en opnieuw leren kijken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *